Op zondag 29 november mochten we op ‘kraambezoek’ komen. ’s Ochtends snel een touwtje gevlochten voor het kroost en propjes papier in onze zakken gedaan en op weg naar Edie en Laurie. De eerste stap in de ‘kraamkamer’ en we werden op slag verliefd... Verliefd op acht kleine krummeltjes die aan het rondkroelen waren en driftig begonnen te spelen met het gevlochten touwtje. En op Rose en Bibi, de moederpoezen, die rust in de chaos probeerden te houden. Wat een prachtig ras! Edie was niet meer weg te slaan bij het touwtje. Toen na een tijdje het overige grut in de box bij elkaar kroop om te slapen. ging dit dametje nog door met spelen met het touwtje met malle sprongetjes en zachte prrrtjes (ze doet dit nog steeds). Hoe verliefd kun je dan nog worden?

Het aftellen tot ons volgende bezoek begon. Wat duurde dat lang (slechts twee weken, maar voor ons gevoel maanden!). Wat was het leuk om ze op zondag 13 december allemaal weer te zien! Verliefd op allemaal, maar specifiek op Edie en Laurie. Alles was aangeschaft en het lange, lange wachten begon….

Op 2^e Kerstdag kregen we een telefoontje van Anne-Marie. Edie en Laurie mochten naar hun gouden mandje. Dat kwam goed uit, want we hadden die week daarna vakantie, dus alle tijd voor de meisjes. Zondag 27 december gingen we Edie en Laurie halen, die we inmiddels hadden omgedoopt in Isa (Edie) en Mila (Laurie) (twee van alles vonden we toch een beetje te veel van het goede). En toen begon de pret…

Ze ontwikkelden op de tweede dag al een liefde voor knoflooktenen. Die kwamen we toen regelmatig door het hele huis tegen. Vooral de kern van een knoflookbol was een erg leuk speeltje. Dit was een eerste indicatie dat het ongelooflijke lekkerbekken zijn en dat ze koken zeer interessant vinden. Kosten nog moeite worden bespaard om aan een hapje te komen. Ze hadden al snel geleerd dat ze niet op de salontafel mochten komen, maar op twee pootjes langs de rand van de tafel lopen en dan hengelen naar al dat lekkers zat toch niets verkeerds in……?? Later taalden ze er ogenschijnlijk niet naar, althans, totdat je de visite uitlaat en terugkomt en twee boefjes op tafel vindt die heerlijk zitten te smullen van Franse kaas en olijven.

Dan het aanrecht. Er op springen konden ze nog niet, want daar waren ze nog te klein voor. We hebben met verbazing zitten kijken hoe de een via de theedoek omhoog kroop en de ander de handgreep van de oven gebruikte om op het aanrecht te komen om vervolgens aan de rosbief met knoflooktenen, die stond af te koelen, te sabbelen. Natuurlijk gecorrigeerd en in ons bijzijn doen ze het niet meer. Beetje jammer dat het fornuis van roestvrijstaal is en dat de afdrukken van kattenpootjes goed zichtbaar zijn…..

Ze krijgen elke avond kookles. Ze zitten dan op de rand van de eetkamerstoel te kijken hoe het vlees gekruid en gebraden wordt en hoe de groenten worden gesneden en gekookt. En iets spannenders dan gourmetten bestaat niet. Ze zitten dan heel braaf naast elkaar op de stoel om te kijken wat er gebeurt.

O ja, de dames blieven geen kattengras, maar willen graag bieslook!

Aan huishoudelijke taken hebben ze beslist geen hekel. Voor ons is het huishouden een stuk leuker, het kost alleen meer tijd. Het is feest als er wordt gedweild, dan gaan ze met z’n tweetjes de dweil achterna. Afstoffen: leuk, vooral proberen de stofdoek te pakken (dus laten we een puntje vrij die ze kunnen pakken). Raamlappen: fascinerend al dat sop en druppels op de ramen (ook die natte kattenpootjes op de vensterbank, zucht). Toilet schoonmaken: het toilet heeft ze van kleins af aan al gefascineerd: met twee pootjes op de rand naar het doorspoelen kijken en waag het niet ze weg te halen. De klep is dan ook standaard dicht. O ja, en dan het toiletpapier. Tegenwoordig is er geen rol meer heel. Niets is leuker dan met je bekkie het toiletpapier naar beneden te trekken en dan je nagels er in te slaan om vervolgens met het kleinste stukje door het huis te rennen. Zal dit ooit nog overgaan?

Met de kattenbak schoonmaken krijgen we alle hulp die nodig is. Als de deksel er af is helpen ze de zak bij elkaar te vouwen. Daarna wordt getest of de bak wel goed schoon is gemaakt. De krant wordt op een goede zit door Isa getest en het nieuwe grit wordt keurig verdeeld door Mila. Isa test dan vervolgens of alles goed ligt. Ook drollenscheppen is geen probleem. Die worden keurig opgegraven, zodat ze er alleen maar uit geschept hoeven te worden.Boodschappen uitpakken; geen probleem. Tas na tas wordt op aankopen onderzocht. Is het erg interessant, dan kruipen ze er alle twee in. En als de tas leeg is, dan moeten we de tas met kat oppakken en heen en weer bewegen. Filmpje

Het aller, aller, allerleukste is het bed verschonen. Daar trekken we dus een uur voor uit. Eerst het onderlaken, waar je leuk onder kunt kruipen en naar vingers kan grijpen. Kussens zijn om op te springen en tussen te kruipen en het dekbedovertrek, oh, daar kun je je leuk mee laten schommelen en onder verstoppen en tussen kruipen.

Isa had als klein ukkepukje een nageltje in haar oogje gekregen. In eerste instantie zag het er naar uit dat alles goed zou genezen, maar helaas is het hoornvlies uiteindelijk gaan verdikken en verkleven, waardoor ze uiteindelijk toch aan haar oogje blind is geworden. Ze is een ongelooflijke dondersteen en een grote knuffel en zit graag Edwin op zijn kop (of houdt hem onder de duim, daar zijn we nog niet uit). Slaapt weinig en loopt de hele dag te zoeken wat ze kan uithalen. Het liefst speelt ze met ons of met haar blauwe muis aan een stokje (niet de roze, de gele of de groene: nee de blauwe). Die sleept ze met stok en al door het hele huis (trap op, trap af) en verstopt die het liefst in de speeltunnel. Ze is gek op cadeaulint jatten (wordt inmiddels weer teruggestopt, zodat ze weer opnieuw kan jatten). Gooit, zodra we hebben opgeruimd, het speelgoedmandje standaard om. Is, samen met haar zus, gek op de speelgoedtunnel, die voor zeer grappige capriolen zorgen. Isa weet altijd, op zeer listige wijze, aan een hapje grote menseneten te komen (haar laatste actie: we zaten op de bank hopjesvla met slagroom te eten, ze komt heel hard aanrennen, springt op schoot en slaat met haar poot in het schaaltje. Wij, de bank, de muur, de grond en haar pootje zaten onder de vla en slagroom).