Valandil's  J-nest
16-4-2009
Valandil's Blazing Nomi x GIC Uluru of Wonderlove JW
13-4-2009

Nomi hoogzwanger geniet van het aaien van haar bolle buikje.
16-4-2009
Nomi is vannacht bevallen van haar eerste nestje.
Allemaal wat onwennig voor haar maar ze heeft het geweldig gedaan.
 
Ze maakte me om 2 uur vannacht wakker en samen hebben we de eerste weeenstorm doorstaan,
om 4.03 beviel ze van haar eerste kitten, de laatste werd om 5.35 geboren.
Nomi is nog wat onzeker vooral als er een piept kijkt ze me aan van "help en nu ?"' maar dat zal snel anders zijn.
Ik ga zo nog even een paar uur slaap pakken, maar niet voordat ik u met trots voorstel aan de vierling van Nomi en Uluru.
 
Valandil's Jumping Alinga , wildkleur poesje 98 gr
Valandil's Jumping Jingalee, wildkleur katertje 95 gr
Valandil's Jumping Mayrah, wildkleur poesje 91 gr
Valandil's Jumping Matari, wildkleur poesje 101 gr
 
De namen zijn wederom een verwijzing naar de naam Uluru, deze keer de elementen aarde, zon en hemel zoals de aboriginals ze verwoorden.

20-4-2009
De kleintjes van Nomi zijn vandaag 4 dagen oud.
Ze groeien goed en zijn super levendig. Ze lopen al op de pootjes en dat is echt belachelijk vroeg.
Het zijn een stel druktemakers hoor, en Nomi heeft er haar pootjes vol aan.
Maar wat geniet ze van haar kittens, echt geweldig.

Dat een zwangerschap een heel complex en wonderlijk gebeuren is blijkt,
een van de kleintjes van Nomi heeft (zoals het er nu naar uitziet) een half neusje.
Hij groeit net zo goed als zijn zusjes dus voor de rest lijkt hij prima in orde.
Het gehemelte en de kaken zijn wel goed aangelegd, het is dus even afwachten wat er gaat gebeuren als de ogen open gaan.
Is er wel of niet een traanbuis is een vraag die we dan pas kunnen beantwoorden.
Ik kies er bewust voor om dit toch op de website te melden, omdat dit soort dingen gewoon in elke cattery voorkomen.
Je kunt die dieren waarmee je aan het fokken bent door en door testen, de omstandigheden van een zwangerschap zo ideaal mogelijk maken.
Dit soort dingen komen gewoon voor en is niet aan de katten of de fokker te verwijten.


22-4-2009
6 dagen oud is de vierling alweer en het gaat geweldig.
Nomi is inmiddels een perfect en liefdevol moedertje.
Jingalee groeit net als zijn zusjes geweldig.
Het is een wakker en levendig stel zoals je op onderstaande foto's kan zien.


Mayrah - Jingalee - Alinga - Matari

 Mayrah - Jingalee - Alinga - Matari
27-4-2009
11 dagen oud, en inmiddels hebben ze bijna allemaal de oogjes open.
Kleine Jingalee wacht er nog even mee, hoewel hij twee piepkleine kijkgaatjes al heeft.

3-5-2009
17 dagen oud, wat gaat het weer snel. Het is een heerlijk klavertje vier.
Vol boevenstreken. Alle vier stappen ze al lekker rond en zijn druk op avontuur.
Het is een razend snel viertal qua ontwikkeling, Nomi leert steeds meer en meer van haar 4 boefjes.

8-5-2009
De Junping Four inmiddels 3 weken oud.
Ze zijn verhuist naar de woonkamer omdat Nomi het liefst de hele dag bij ons is,
en in de nachten steeds weer haar kittens in mijn nek kwam leggen.
Dat vond ik niet zo heel fijn want je zou er maar op gaan liggen.
De kleintjes vinden het heerlijk in de omgebouwde babybox,
lekker veel ruimte en ze stappen dan ook vrolijk in het rond.

10-5-2009
De Junping Four heeft intrek genomen in hun eigen villa. Mama Nomi vind dit heerlijk.
De kleintjes liggen zo lekker warm en beschermd als ze slapen of drinken, wanneer ze wakker zijn stappen ze lekker in de box rond.

11-5-2009

24-5-2009
De Jumping Four zijn alweer 5 weken oud. Ze happen ze zelf hun vlees, maar een toetje halen ze toch erg graag bij mama Nomi.
Noa en Nomi voeden de kittens samen op en dat is heel leuk om te zien.
Ze draaien ploegendiensten zo kunnen ze ook heerlijk even een paar uurtjes luieren in het zonnetje.
Ze hebben ook kinderjuffen ingehuurd in de vorm van onze twee Chihuahua's, als loon krijgen de 2 hondjes de restjes die de kittens laten staan.
Ik moet erg lachen om deze betalingsregeling die de moeders hebben afgesproken. Ze zijn veel te druk om even te poseren voor een leuke foto.

Jingalee het katertje met de halve neus doet qua ontwikkeling niet onder voor zijn zussen.
Wel in formaat zijn zijn zussen zo gemiddeld 450 gram, hij hangt tegen de 300 gram aan.
Zijn halve neusje belemmert hem totaal niet met ademen, eten of drinken.
Je merkt wel dat hij nog wat sneller gaat slapen na actief spel terwijl zijn zussen dan nog even verder dollen.
Dit heeft denk ik meer te maken met zijn formaat dan met zijn neusje. Ook zijn oogjes zijn verschillend in grote.

2-6-2009
Een tijd van zorg is aangebroken. Het begon allemaal met een "onschuldige nies" van Fidéle.
Meteen naar de dierenarts en haar apart gezet. 5 Dagen later begonnen ook Fox en Cheri voor hen hetzelfde ritueel.
In verband met de kittens geen risico nemen en met z'n drieën logeerde ze op de kamer van onze dochter.
Niet echt een straf maar eerder verwenneriij want normaal is dat verboden gebied als zij er niet is.
Heerlijke mandjes en lekkere hapjes ze genoten er ondanks alles van. Ze waren dan ook niet echt ziek alleen dus verkouden.

Het leek erop dat de kittens van Nomi de dans ontsprongen, maar helaas begon Mayrah 5 dagen geleden met een nies,
dus meteen de auto in naar de dierenarts.
Gelukkig was ze maar 2 dagen beroerd maar bleef ondanks alles wel eten.
De angst voor Jingalee (het katertje met halve neus) nam bij mij wel toe. Als hij nu verkouden zou worden hoe zou dat gaan???
Helaas ontsprong hij de dans niet, drie dagen geleden horen we het eerste gesnurk,
meteen de injectie antibiotica gezet die we hadden liggen voor de herhalingsprik van Mayrah (maar die was al veel te veel opgeknapt om die te zetten) We wisten dat we extra op moesten letten met Jingalee, als dat ene neusgat verstopt gaat zitten dan is het ademen voor hem zo goed als onmogelijk. Gelukkig is dat niet gebeurd maar helemaal "open" is hij ook niet,
Het ademen kost hem zoveel energie dat hij nog nauwelijks op zijn pootjes kan staan.
Vandaag dus terug naar de dierenarts... hij bevestigde wat ik dacht dat de "verslapping" die we zagen afkomstig is van oververmoeidheid.
Een beetje opluchting voelde ik wel, maar ja wat nu ???
We hebben een middel gekregen die zijn slijmvliezen moet laten slinken, en we gaan verder met hem te ondersteunen dmv een vochtinfuusje en om de 2 uur krijgt hij wat Convelance Support van me via een spuitje.
Op deze manier kan ik het drupje voor drupje aan hem geven, en kan hij zelf het doorslikken.
Vanavond is hij al een stukje opgeknapt, maar we hebben een lange weg te gaan denk ik.
Hoewel zo zijn kittens ineens doodziek en zo lopen ze weer rond alsof er niets gebeurd is.
Van mij krijgt hij alle zorg en ik hoop en bid dat onze stoere Jingalee zelf de kracht heeft om dit te overwinnen.
Wat een "onschuldige"verkoudheid voor hem dus dramatisch kan zijn, heel sneu om te zien.


Jingalee veilig in de pootjes van mama Nomi


Matari                                                          Mayrah&Lady
10-6-2009
Nu wat dagen later kan ik zeggen dat het goed gaat met kleine Jingalee, de afgelopen dagen heb ik hem zelf gevoed met A/D
en hem zo op kracht gehouden.
Gisteren begon hij ineens wel erg veel interesse te tonen in het bakje eten van zijn zusjes,
en besloot ik hem niet meer te voeden maar hem aan te sporen om zelf te gaan eten.
Dat ging goed. Vanmorgen wel 10 gram afgevallen en hij wilde weer niet eten,
maar ik heb even aangekeken en aan het eind van de morgen at hij niet maar vrat, kortom we gaan de goede kant op.
Helaas hebben 2 van zijn zusjes wat last van de ogen nu dus vandaar geen portret foto's.

15-6-2009
De jumping Four zijn nu 8 weken oud en ik kan zeggen dat we de snotterperiode bijna afgesloten hebben.
Ik zeg bijna omdat Jingalee natuurlijk even een inhaal slag moet doen want inmiddels is hij de helft van zijn zusjes in formaat,
maar de afgelopen 3 dagen is hij dat behoorlijk aan het inhalen.
Hij eet weer volledig zelf en groeit flink !!! Mayrah heeft last van een oogje,
ze heeft er tijdens het spel een nageltje van haar zus in gehad en dat is vies gaan ontsteken.
 Inmiddels is het hoornvlies gesloten en zie je dat het goed aan het herstellen is maar erg mooi ziet het er natuurlijk niet uit.
Het zal nog een tijd duren voordat het oogje volledig herstelt is maar de verwachting is dat het zonder blijvende schade heelt.
Dit nestje heeft wel pech hoor, maar goed langzaam wordt het rustiger en zien we ze lekker groeien en actief worden.
Want dat zijn ze, vol kattenkwaad en altijd in voor avontuur.
Hopelijk kunnen we eind van deze week de eerste enting en chip laten zetten.
Een week later dan normaal ze zullen dan ook een week later dan normaal het nest gaan verlaten.
Hierbij wat foto's van vandaag helaas ook niet de beste die ik ooit gemaakt heb, maar ze zijn dan ook veel te actief.
Onderstaand een paar eetfoto's, deze zijn van toen ze 7 weken waren de eerste happen met zijn vieren weer
voor mij was dat natuurlijk een geweldig moment.


Alinga                                                         Jingalee


 Matari


Eindelijk weer met zijn viertjes samen eten.
22-6-2009
De jumping Four zijn nu 8,5 week oud. En ik kan gelukkig weer zeggen dat we de goede kant op gaan.
De zo onschuldige verkoudheid die zo goed als verdwenen was stak ineens weer de kop op.
Deze keer was Alinga de pineut, alleen zij had geen last van gesnotter maar haar poten vielen 1 voor 1 uit.
Het was ontzettend naar om dat te zien. Natuurlijk meteen de dierenarts gebeld omdat ik geen idee had wat dit nu weer moest zijn.
Hij heeft vervolgens de neuroloog van de Wagenrenk ingeschakeld.
Er was niets mis met de poten, de reflexen waren er alleen ontbrak haar de kracht om erop te staan.
Ze ging wel gewoon naar de kattenbak om te plassen en te poepen, heel vreemd allemaal.
Ze bleef gelukkig gewoon eten en groeide verder goed. Ze was alert en speels.
Gelukkig kan ik melden dat ze inmiddels weer gewoon loopt, wat kan je blij zijn als je dat ziet !!! 
Nu de komende week maar eens flink aansterken alle vier, en dan kunnen we gaan denken over de eerste enting,
want die hebben ze niet kunnen krijgen met 8 weken.
De tweede enting zal dus ook later gezet worden, dus de Incredible Twins en de Jumping Four zullen pas later uit gaan vliegen.
Het spijt me voor de mensen die graag op "kraambezoek" willen komen maar zolang de kittens niet geënt worden ontvang ik geen bezoek.
Laat de kleintjes eerst allemaal maar 100% gezond worden, dan zien we weer verder.
24-6-2009
Ook al zijn niet alle vier de kleintjes van de Jumping Four ziek geweest vandaag hebben we in overleg met de dierenarts besloten
om ze  pas met 12 weken de eerste enting te gaan geven.
De tweede enting zullen ze dan met 16 weken in ontvangst nemen,
hierdoor zullen ze pas met 18 weken het nest gaan verlaten zo rond 22-8-2009.
Het risico dat ze namelijk toch een onverwachte ent reactie gaan geven vind onze dierenarts te groot.
26-6-2009
Niet veel te melden, het leventje  van de Jumping Four gaat zo zijn gangetje.
Gisteren zijn ze voor het eerst in de ren geweest waar ze genoten van het zonnetje.

28-6-2009
Zonnestraaltjes dat zijn ze zeker de Jumping Four.
Heerlijk aan het spelen in onze buitenren.
Allemaal lekker aan het genieten van de zon en het heerlijke zwoele weer.
Gisteren ook een poging gedaan om ze alle vier op de foto te krijgen,
haha missie onmogelijk maar wat hebben we gelachen met deze vier clowntjes.


Valandil's Jumping Four


Alinga                                                                             Jingalee 

          Mayrah                                              Matari


Jingalee is de helft van zijn zusjes die mag dus nog flink biefstuk eten.
6-7-2009
De Junping Four is inmiddels helemaal beter, al een week inmiddels tijd dus om de afspraak voor de enting en chip te gaan maken.
Komende vrijdag worden ze bij de dierenarts verwacht.
Het autorijden is inmiddels routine voor ze geworden, en ook de praktijk van de dierenarts is geen vreemd terrein.
Ik heb er voor gekozen om ze extra onder controle te houden, zodat er niets over het hoofd werd gezien.
 Inmiddels hebben ze de ren helemaal ontdekt en vinden de Incredible Twins het water ontzettend interessant
deze vier zijn meer van het klimmen en klauteren. Jingalee rent en speelt inmiddels weer helemaal mee...
soms is hij nog wat sneller moe dan zijn zusjes maar je ziet zijn conditie per dag verbeteren.
We hebben besloten dat Jingalee en Mayrah wat langer bij ons blijven.
Jingalee om te zien hoe hij zich verder gaat ontwikkelen, en Mayrah heeft toen ze ongeveer 4 weken oud was een nagel in haar oogje gehad.
Een oogverwonding ziet er meteen dramatisch uit en het duurt lang voordat het compleet geheeld is.
Het herstel verloopt heel voorspoedig, maar ik plaats kittens alleen als ze 100% gezond zijn.
Dus vandaar dat ik zelf de behandeling en de verzorging van het oogje doe.


Alinga                                                                 Jingalee  


 Mayrah                                              Matari
14-7-2009
Ook de Juming Four moesten eraan geloven, de eerste enting en de chip.
Jingalee is een klein mannetje, maar dat heb ik al eerder aangegeven.
Met zijn 450 gram en het formaat van een kitten van 5 weken, zeg ik al grappend het is een dwerg Abessijn.
Toch gaat het goed met hem, en ook al is hij de kleinste hij laat zeker zien wat hij kan en geeft perfect aan wat hij wel en niet wil.
Zijn zussen weten het al precies, en beschermen hem waar nodig dat is geweldig om te zien hoe beschermend en lief ze zijn voor hem.
Maar wat ik eerlijk gezegd nog wel het mooiste vind om te zien,
is dat hij onze oudste poes (Minnie een huiskat van15 jaar) heeft verkozen tot zijn beste vriendin, en dat is wederzijds.
Ze slapen samen en Minnie geeft hem zijn wasbeurten.
Alleen het spelen daar is ze niet voor te porren, maar dat weet Jingalee dan ook.
Heerlijk stel de Jumping Four.


Mama Nomi met dochter Alinga
8-8-2009

16-8-2009
Na een vakantieperiode weer even de dagboekjes van de kleintjes bijwerken.
Het is ontzettend leuk om de karaktertjes te zien ontwikkelen en ook de looks die ineens zo aan het veranderen zijn.
Het is een heerlijk stel met toch wel aan top het mannetje Jingalee.
Wat een kereltje is dat !!! Hij groeit inmiddels en is ook over zijn "hoogtevrees" heen.
Inmiddels is hij druk bezig zijn aanvalstechnieken te oefenen wat ons menig keer in een lachbui laat uitbarsten.
 Brokjes eten doet hij niet dat is meer voor zijn zusjes, hij wil graag een eigen bakje vlees hebben,
en dat het liefst meerdere keren per dag.
Het fotograferen van het stelletje boeven wordt steeds lastiger want stil zitten en Abessijnen dat gaat nu eenmaal niet samen.
Vandaar dus niet iedereen op de foto, maar we blijven proberen.

 
Nomi en haar 4 wondertjes zijn overleden.
Nomi en ook de kleintjes zijn allemaal voor sectie weggeweest en we weten dus wat er aan de hand was.
Hun overlijden heeft niets met hun ouders of voorouders te maken maar kwam door een externe factor.
Ik heb afgesproken dat ik geen details op de website zou plaatsen.

Het dagboekje en de mooie foto's zijn voor ons een dierbare herinnering geworden, we zullen jullie nooit vergeten !!!
Nog altijd kan ik er niet over praten, het verdriet maar ook weer het gevoel van onmacht spelen meteen weer op.
Het is een enorm groot litteken dat met de tijd misschien de scherpe randjes verliest maar nooit meer weg zal gaan.
Niet alleen voor mij maar ook voor Erik, Sanne en onze dierenarts Allard en Judith.

Nomi's laatste rustplaats
Symbolisch ook voor de kittens die de strijd verloren.