Valandil's E-nestje
 6-1-2008
Clever Cilia The Logicats x GIC Corbulo's Yamie Elros
 

6-1-2008

Zondagmorgen lag Noa nog heerlijk te genieten van het zonnetje in de ren. Ze was volkomen rustig en ontspannen.
Niets dat liet zien dat ze 2 uur later de wereld ging verblijden met haar 3 kittens.
Om 15.05 werd er een wildkleur katertje geboren, een flinke jongen van 102 gram die al snel zijn weg naar de tepel vond.
Om 16.15 werd het 2de kitten geboren een sorrel katertje, heel klein 69 gram maar daarom zeker niet minder fanatiek als zijn grote broer.
Om 16.25 werd hij gevolgd door een wildkleur katertje van 73 gram.
Noa was ontspannen en nam tussen de geboorte's door heerlijk een paar happen vlees en wat slokken KMR, ze is weer helemaal happy met haar mooie kinders

10-1-2008

Het gaat goed met de stoere kleine mannen.
Ze zijn heel tevreden en schuifelen al aardig door de kraamkamer heen.
De heenweg is geen probleem maar dan opeens zijn ze iedereen kwijt en beginnen dan te piepen.
Noa legt ze dan snel weer op het warmtematje. Alles gaat dus goed zowel met Noa als met de kleintjes.
De gewichten vanmorgen
Zazu 169 gram, Rafiki 107 gram en Banzai 132 gram.

We hebben afscheid moeten nemen van Zazu, zo was er niets aan de hand en groeide de kleine man het snelste van allemaal,
uit het niets is hij in de pootjes van mama Noa overleden.
Kittensterfte in de eerste levensweek... hoe onwerkelijk niets geen tekenen van ziek zijn.
Gewoon ineens het leven te zwaar. Fokken is soms echt niet leuk meer, tranen stromen, maar we gaan door voor Rafiki en Banzai die het geweldig goed doen.
Dag lieve kleine Zazu, het was een eer je te mogen kennen, voor altijd heb je een plaatsje in ons hart.

18-1-2008

19-1-2008

Vandaag een spannende dag voor de toekomstige blikopeners van Banzai en Rafiki.
Tijdens de zwangerschap kwamen ze al regelmatig even om de prachtige buik van Noa te bewonderen, maar nu dan eindelijk hun kleine mannen.
Geweldig leuk om zo samen intens met een zwangerschap en kittenperiode bezig te zijn.
Volgens mij worden (of zijn ze dat al) dit de meest verwende abessijntjes van de wereld.

23-1-2008
Alweer bijna 3 weken oud, het gaat echt zo snel. Vandaag willen we wel even voor u poseren hoor.
Langzaam gaan de keeltjes meer en meer interesse tonen in de dingen om hun heen.
Lekker stappen, ook al is het nog wel wankel, doen ze al een paar dagen. Klimmen over mama vinden ze ook erg leuk.
Noa "verveelt" zich een beetje met "maar" twee kinderen.
Soms komt ze ineens met een kitten in haar bekje naar ons toe, legt het op mijn schoot... pakt de andere ook deze wordt dan voorzichtig op schoot gelegd.
Noa kijkt me aan met een wijze blik, zo van jij zorgt wel even voor ze he? En verdwijnt vervolgens voor een uurtje in de ren.
Ik laat haar maar, ze is een top moedertje en dat ze nu ook even aan haar zelf denkt af en toe kan ik eigenlijk ook wel toejuichen ;-)
Ik weet zodra de kleintjes ook maar een kik geven dat ze meteen weer bij ze komt om ze te wassen of te voeden.
Vaak vallen ze daarna alle drie tevreden in slaap.

26-1-2008
Samen aan het klieren, nu nog in de werpkist.
Een uur later had Banzai ontdekt dat als je op je broer klimt je er dan zo uit kan.
En dat er buiten de werpkist een geweldig grote wereld is om te ontdekken.
Noa vind het allemaal goed, ik heb het idee dat ook zij wel toe is aan een grotere ruimte.

1-2-2008
Iedere dag even lekker bij de blikopeners op de bank.
Papa Yamie komt dan ook snel erbij want die kinders krijgen inmiddels hun eerste lessen van hem in kattenkwaad.

3-2-2008

5-2-2008
De eerste vaste voeding. Meestal een enorme kliederpartij, maar dit zijn echt keurige heren hoor.
Netjes van het schaaltje happen. Het smaakt ze prima.
Normaal is het altijd wel even een gedoe om kittens te leren eten, ze moeten natuurlijk echt wennen aan die rare massa in hun bekjes.
Banzai en Rafiki niet, die waren zelf wel heel erg nieuwsgierig wat mama Noa al smakkend naar binnen aan het werken was..... en namen toen zelf snel een likje ervan.

9-2-2008

Een beetje aparte eetmanieren hebben ze soms ook wel hoor, maar wees eerlijk wie is er hier nu dom.
Het is net een ontbijt op bed, en die domme blikopeners trappen er toch mooi even in ;-)

10-2-2008

15-2-2008

16-2-2008
Rafiki heeft als eerste de brokken van de grote poezenkinderen ontdekt en vond al snel een manier om ook uit die hoge bakjes te kunnen eten.

20-2-2008

15-3-2008

20-3-2008

24-3-2008

9-4-2008
Nu de mannen volledig geënt zijn wordt het hoog tijd om de eerste stappen in onze ren te zetten.
Nou dat is natuurlijk dikke pret !!! Rennen, achter vliegjes aan en vooral tikkertje met de grote jongens. Wat een avontuur !!!

14-4-2008

En dan komt de dag van het afscheid nemen van de jongens, tijd om hun koffertjes te pakken en voor hun tijd om op eigen pootjes te gaan staan.
Altijd een dubbel gevoel, aan de ene kant trots en dankbaar dat ze al zo groot zijn geworden en dat we ze daarbij mochten helpen.
 Blij dat er zo naar hun komst wordt uitgekeken en dat ook voor hun een gouden mandje klaarstaat.
De laatste ochtend, het laatste ontbijt en de laatste knuffel.
Nog even "mijn" kittens, ik geniet nog even van hun warme spinnende lijfjes, en voel dat het goed is.
Tranen drogen en de auto in.
De kereltjes sliepen bijna de hele weg, eenmaal "thuis" aangekomen stapt Rafiki toch ietwat onder de indruk uit het transportkooitje op de voet gevolgd door Banzai.
Ze kijken om zich heen, kijken waar wij zijn... en voordat we aan de koffie zitten ontdekken ze al hun nieuwe thuis vol met nieuw speelgoed. Allemaal voor hun alleen.
Lekkere mandjes op de vensterbank waar zo lekker de zon schijnt, natuurlijk moesten die mandjes grondig getest worden.... en al snel vielen ze in slaap.
Inmiddels zijn Marvin en Deborah vrienden voor het leven geworden, hoe kan het ook anders als je samen zoiets moois mag delen.
Dus bleven wij ook een paar uurtjes op visite en zagen zo dat de jongens al snel hun plekje vonden, en al snel op avontuur gingen.
Joepie een heel huis om te ontdekken !!!!

17-4-2008

Iedere dag krijgen we wel een berichtje van Deborah of Marvin, even laten weten hoe het met de mannetjes is.
De eerste foto's daar en vooral de verhalen over hun avonturen.
Samen slapen in het grote bed, dat de rug van je blikopener een geweldig warmtematje is...
en dat Rafiki net als papa Yamie niet helemaal zeker weet of hij nu een kat of een papegaai is.
Dank jullie wel Marvin en Deborah voor jullie geweldige zorg, ik wens jullie samen met Banzai en Rafiki veel mooie en liefdevolle jaren toe !!